Non son a rapaza máis guapa, nin a de mellor tipo. Pero cando alguen me importa poño tódolos meus sentidos para coidar, sorprender, mimar... a esa persoa.
Vólvome topar con I. e o único que lle importa é satisfacer as súas necesidade e desaparecer, pouco lle importa como me sinto, que me pasa...
Necesito, quero,
ESIXO que me den igual q eu dou. atoparme con xente que teña as cousas claras coma eu teño, e que non me vendan castelos cando realmente o único que queren e pasar o rato...
Onte falando cunha amiga, comentábame que cando eramos cativos preguntábanche Queres ser a miña moza? e con un sí xa te daba dereito a ir da man con él polo patio, compartir merenda e dar bicos furtivos na fila... Agora sendo xa supostamente "Adultos", dudas se mandar sms ou non facelo, se chamar, que se vamos moi rápido ou moi despacio, que se vamos pola man me agobias...
Sinto que me afogo nunha urna de cristal, que grito pero ninguen me escoita...
Texto Traducido:
Me Ahogo...
No soy la chica más guapa, ni la de mejor figura. Pero cuando alguien me importa pongo todos mis sentidos para cuidar, sorprender, mimar... a esa persoa.
Me volví a cruzar con I., lo único que le importa es satisfacer sus necesidades y desaparecer, poco le importa como me siento, que me pasa...
Necesito, quiero,
EXIJO que me den igual que yo doy. Encontrarme con gente que tenga las cosas claras coma yo las tengo, y que no me vendan castillos cuando realmente lo único que quieren es pasar el rato...
Ayer hablando con una amiga, me comentaba que cuando eramos niños te preguntaban ¿Quieres ser mi novia? y con un sí ya te daba derecho a ir de la mano con él por el patio, compartir merienda y dar besos furtivos en la fila... Ahora siendo ya supuestamente "Adultos", dudas en mandar sms o no hacerlo, si llamar, que si vamos muy rápido o muy despacio, que si vamos por la mano me agobias...
Siento que me ahogo en una urna de cristal, que grito pero nadie me escucha...