Mostrando las entradas con la etiqueta yo. Mostrar todas las entradas
Mostrando las entradas con la etiqueta yo. Mostrar todas las entradas

lunes, 26 de febrero de 2018

Mariposas



Coque Malla - Me dejó Marchar (feat. Iván Ferreiro)

15 años después de la primera vez nuestros ojos vuelven a cruzarse, hacía 10 que no lo veía. Curiosamente el mismo día que nos conocimos la primera vez. Cosas del destino.

 Y las ganas de besarte son inmensas.

Música: Coque Malla - Me dejó Marchar (feat. Iván Ferreiro)

domingo, 3 de enero de 2010

Vive cada segundo como sí fuese el último


He empezado el día 1 del 1 del 2010, eliminando a todos los fantasmas de mi vida, ni correo, ni facebook, ni teléfono.... no quiero tener tentaciones insanas a mitad de año cuando mi vida me sonría y tenga un lapsus en mi memoria olvidando el daño que me hicieron...

Por eso en mi lista de propósitos del 2010 están objetivos como ir al gimnasio o bajar un par de quilos..., pero también quererme más, ser yo misma, independizarme totalmente... y por supuesto no dejar que entre en mi vida nadie que no me aporte nada.

Lo dicho: vivir cada segundo como sí fuese el último.

miércoles, 25 de noviembre de 2009

Chaps...

Todo trabajo tiene algo divertido, si encóntrais ese algo,... chaps se convierte en un juego.

viernes, 30 de octubre de 2009

Necesidad vital

Me han pasado muchas cosas en estos meses: he aprobado opos, he reído, he llorado, he leído, he soñado, he gritado, me he emborrachado, he besado, me he puesto enfermita, me he curado, he buscado casa, me he enfadado, he bailado, me he disfrazado, me he caído, me he levantado,... he vivido.

Sigo aquí, quizás menos que nunca, pero necesito sentir las cosas a flor de piel, ya no me llega una pantalla.

domingo, 14 de junio de 2009

lunes, 8 de junio de 2009

Afógome.../ Me ahogo...

Non son a rapaza máis guapa, nin a de mellor tipo. Pero cando alguen me importa poño tódolos meus sentidos para coidar, sorprender, mimar... a esa persoa.

Vólvome topar con I. e o único que lle importa é satisfacer as súas necesidade e desaparecer, pouco lle importa como me sinto, que me pasa...

Necesito, quero, ESIXO que me den igual q eu dou. atoparme con xente que teña as cousas claras coma eu teño, e que non me vendan castelos cando realmente o único que queren e pasar o rato...

Onte falando cunha amiga, comentábame que cando eramos cativos preguntábanche Queres ser a miña moza? e con un sí xa te daba dereito a ir da man con él polo patio, compartir merenda e dar bicos furtivos na fila... Agora sendo xa supostamente "Adultos", dudas se mandar sms ou non facelo, se chamar, que se vamos moi rápido ou moi despacio, que se vamos pola man me agobias...

Sinto que me afogo nunha urna de cristal, que grito pero ninguen me escoita...

Texto Traducido:

Me Ahogo...

No soy la chica más guapa, ni la de mejor figura. Pero cuando alguien me importa pongo todos mis sentidos para cuidar, sorprender, mimar... a esa persoa.

Me volví a cruzar con I., lo único que le importa es satisfacer sus necesidades y desaparecer, poco le importa como me siento, que me pasa...

Necesito, quiero, EXIJO que me den igual que yo doy. Encontrarme con gente que tenga las cosas claras coma yo las tengo, y que no me vendan castillos cuando realmente lo único que quieren es pasar el rato...

Ayer hablando con una amiga, me comentaba que cuando eramos niños te preguntaban ¿Quieres ser mi novia? y con un sí ya te daba derecho a ir de la mano con él por el patio, compartir merienda y dar besos furtivos en la fila... Ahora siendo ya supuestamente "Adultos", dudas en mandar sms o no hacerlo, si llamar, que si vamos muy rápido o muy despacio, que si vamos por la mano me agobias...

Siento que me ahogo en una urna de cristal, que grito pero nadie me escucha...

viernes, 20 de marzo de 2009

vuelco de corazón...

Hace dos días nuestros ojos se volvieron a cruzar, hubo brillo en las mirada, hormigas en el estómago y un vuelco de corazón.

Nos acercamos, sobraba la gente, sólo él y yo. Sin decirnos nada, como sí con la mirada nos lo dijesemos todos, jugamos al cíclope. Su mano me saco del local, deteniéndonos en cada portal antes de llegar a mi casa...

Al despertar, la cama estaba vacía. Simplemente un posit en la nevera: "Lo he pasado muy bien esta noche, un beso", me decía que aquello no había sido un sueño.


miércoles, 28 de enero de 2009

Así seguimos...


domingo, 4 de enero de 2009

Nuevo aspecto


Año nuevo vida nueva, yo he empezado por el aspecto, me he cortado el pelo y he modificado la apariencia del blog... ¿Qué os parece?

He empezado el año con ganas de cambiar muchas cosas en mi vida, de hacer lo que me apetezca cdo me plazca, aunque sea sola, viendo billetes de avión para perderme en vacaciones, estudiando mucho, viviendo más y besando la vida que sólo hay una, nos vemos al otro lado de la plantalla, gracias por vuestras letras :D

sábado, 3 de enero de 2009

Me has mojado el corazón por un instante...

Donde se acaba mi boca, empezarán tus labios...

Música: "Canción Húmeda" Ivan ferreiro

Nota: Creo que ya sabéis q Ivan es mi debilidad, me gustaba en piratas pero ahora me encanta y a parte es vecino, hay que barrer para casa, jajajajajajajaja.

miércoles, 31 de diciembre de 2008

Besitos...

Alargarnos la sonrisa, sacudirnos la distancia y poder burlar al tiempo...

Tú me sigues abrigando y te marchas caminando...

Y aunque todo ha teminado de hecho todo está empezando...

Son preciosos nuestros besos...

Nota: Pasar una buena noche, reiros mucho y besar más jajajajaja

domingo, 28 de diciembre de 2008

Sin corazón...

Hace años era risueña, alegre, llamaba a todo el mundo, estaba pendiente de todos, tenía mil planes en mente y siempre una sonrisa que regalar en la boca.

Pero el tiempo y las experiencias me están volviendo triste, desganada para todo, sin ganas de llamar a nadie y cuando lo hago no contestan o rechazan mis planes, me siento muy sola…

Con I. volví a sentirme viva, disfrute como una enana mientras estuvimos juntos, el primer chico que presente a mis padres y entra en mi casa. Lo sentía muy especial y como el resto desapareció. Ahora ni siquiera contesta al teléfono. A nadie le había abierto el corazón como a él, ni había dicho lo que a él le dije.
No me arrepiento, pero me duele tanto el corazón que parece que me lo han arrancado de cuajo. Por más que lloro no deja de doler, no dejo de pensar en él. Espero que si no es en esta vida, sea en otra, pero que nos volvamos a cruzar.
Ahora de vacaciones, ya en casa, me doy cuenta que estoy más sola que la una. Todas las amigas han hecho planes con sus respectivas parejas y las que vienen por navidad y están tan solas como yo están apagadas o fuera de cobertura.

Pensaba salir algún día y parece que va a ser misión imposible o hago algo con parejas o me quedo en casa aburrida como una ostra.

Se me está congelando hasta el alma, sigo echándole de menos y por más que lo intento, por más que bese sapos, no son sus labios… Encima de desaparecer me ha dejado su recuerdo grabado a fuego, que no me permite estar con otros sin pensar en él.

Este año que comienza tengo que centrarme a estudiar, hacer ejercicio, intentar ocupar mi tiempo para poder olvidar y que la estancia en mi destino sea más llevadera.

Espero que el 2009 venga cargado de nuevas oportunidades para ser felices, no las dejéis escapar.

sábado, 6 de diciembre de 2008

Triste


Estoy acostumbrada a la lluvia, al frío, a que las olas me batan en la cara, al sonido del viento entre los árboles… y aquí sólo hay nieve. Simplemente nieve y un silencio aterrador. Se me está congelando hasta el alma, sigo echándote de menos y por más que lo intento, por más que bese sapos, no son tus labios…

sábado, 22 de noviembre de 2008

Mirada...


Hace un par de días, concretamente el miercóles este blog cumplía su primer añito, hoy le ha empezado a salir su primer diente...

Comenze por mi necesidad de soltar todo lo que llevo dentro, de expresarme, de escribir, de contar a ojos que no me conocen lo que me pasa, de escapar de mí y de encontarme,...
Últimamente no me apetece escribir tanto como antes, sólo en libretas guardadas para mí, en confidencias conmigo misma... ojos q me conocen me han descubierto y siento que mi libertad no es del todo libre...

miércoles, 20 de agosto de 2008

Cómo olvidarte...

¿Cómo se olvida?

domingo, 17 de agosto de 2008

De lo que mires la mitad, y de lo que te cuenten nada...


Trampas Al Sol - La Fuga

Ayer quede con A., fueron 3 horas que pasaron volando y en las q nos sentimos sumamente cómodos charlando.

A pesar de las malas referencias y de las advertencias de una "conocido-amiga" que no quedase con él. Me gusta comprobar las cosas por mí misma. Puede que yo este muy equivocada, pero vamos de lo que me dijo nada de nada.

El viernes noche hubo cena de chicas, que me vino estupendamente, hacía mucho tiempo que no me reía tanto y mis lágrimas caían por mis ojos por efecto de la risa...

Está es la entrada 100, con nueva inicial y con un consejillo: "De lo que mires la mitad y de lo que te cuenten nada de nada..." Besos

viernes, 15 de agosto de 2008

...

Estoy un poco desaparecida, con ganas de todo y sin ganas de nada.


Tournedo - Ivan Ferreiro


He terminado el trabajo entre fogones, me dedico a ir a la playa, cenas con amigos, salir...

Mi "relación" con I. está en pause y no sé si tengo ganas o quiero continuar con él...

Llevo dos meses en casa de mis padres, pero stoy deseando que llegue septiembre para irme, cada día siento menos mía esta casa, necesito más aire y más espacio...

Necesito dar un cambio radical a mi vida, tengo en mente muchas cosas, dependiendo de donde me destinen ya os iré contando...

Ésta es la entrada número 99, estamos muy cerquita de la centena, un besiño para todos y todas y gracias por seguir entrando cada día aunque no escriba y ver que hay gente que todavía se pasa por mis letras. Gracias.

martes, 5 de agosto de 2008

Moreno mío...

Morena mia - Miguel Bose

Cuando tu boca me toca, me pone, me provoca, me muerde, me destroza... y muévete bien bien bien...

miércoles, 30 de julio de 2008

Tarde inolvidable


Ayer me sorprendió, me vino a buscar a casa y pasamos la tarde juntos. La mayor parte de la tarde la pasamos encima de una gran losa de piedra con estas maravillosas vistas. Estabamos tranquilos, charlando, mimándonos... firmaría pq el resto de mis días fuesen así.
Al caer la tarde me llevo a casa, bajo del coche y conoció a gran parte de mi familia (sólo queda mi madre por conocer), estuvo sobre una hora en mi casa. El pobre estaba todo cortado y con razón jajajjaja aunque era muy divertido intercambiar besos y arrumacos intentando que nadie nos viese.