Mostrando las entradas con la etiqueta eu. Mostrar todas las entradas
Mostrando las entradas con la etiqueta eu. Mostrar todas las entradas

lunes, 26 de febrero de 2018

Mariposas



Coque Malla - Me dejó Marchar (feat. Iván Ferreiro)

15 años después de la primera vez nuestros ojos vuelven a cruzarse, hacía 10 que no lo veía. Curiosamente el mismo día que nos conocimos la primera vez. Cosas del destino.

 Y las ganas de besarte son inmensas.

Música: Coque Malla - Me dejó Marchar (feat. Iván Ferreiro)

domingo, 14 de junio de 2009

lunes, 8 de junio de 2009

Afógome.../ Me ahogo...

Non son a rapaza máis guapa, nin a de mellor tipo. Pero cando alguen me importa poño tódolos meus sentidos para coidar, sorprender, mimar... a esa persoa.

Vólvome topar con I. e o único que lle importa é satisfacer as súas necesidade e desaparecer, pouco lle importa como me sinto, que me pasa...

Necesito, quero, ESIXO que me den igual q eu dou. atoparme con xente que teña as cousas claras coma eu teño, e que non me vendan castelos cando realmente o único que queren e pasar o rato...

Onte falando cunha amiga, comentábame que cando eramos cativos preguntábanche Queres ser a miña moza? e con un sí xa te daba dereito a ir da man con él polo patio, compartir merenda e dar bicos furtivos na fila... Agora sendo xa supostamente "Adultos", dudas se mandar sms ou non facelo, se chamar, que se vamos moi rápido ou moi despacio, que se vamos pola man me agobias...

Sinto que me afogo nunha urna de cristal, que grito pero ninguen me escoita...

Texto Traducido:

Me Ahogo...

No soy la chica más guapa, ni la de mejor figura. Pero cuando alguien me importa pongo todos mis sentidos para cuidar, sorprender, mimar... a esa persoa.

Me volví a cruzar con I., lo único que le importa es satisfacer sus necesidades y desaparecer, poco le importa como me siento, que me pasa...

Necesito, quiero, EXIJO que me den igual que yo doy. Encontrarme con gente que tenga las cosas claras coma yo las tengo, y que no me vendan castillos cuando realmente lo único que quieren es pasar el rato...

Ayer hablando con una amiga, me comentaba que cuando eramos niños te preguntaban ¿Quieres ser mi novia? y con un sí ya te daba derecho a ir de la mano con él por el patio, compartir merienda y dar besos furtivos en la fila... Ahora siendo ya supuestamente "Adultos", dudas en mandar sms o no hacerlo, si llamar, que si vamos muy rápido o muy despacio, que si vamos por la mano me agobias...

Siento que me ahogo en una urna de cristal, que grito pero nadie me escucha...

lunes, 30 de marzo de 2009

Dándolle voltas a cabeza...

Sempre fun unha rapaza tímida, introvertida, desconfiada e temerosa. Fechome con 700 chaves e rodeome de 1000 portas para que non me fagan dano.
Pero as veces tanto aillamento afogame e necesito sentir, e desaparecen as portas e os candados, e tirome a piscinas que quero disfrutar, é neste momento cando me dou un planchazo ou a piscina baleira.
Tou soa, con ideas de meterme empresaria, vendo terreos para comprar e facerme unha casiña para independizarme e ter o meu can dándome mimos xa que non encontro que quente os meus pes na cama, e o meu corazón na vida.

viernes, 20 de marzo de 2009

vuelco de corazón...

Hace dos días nuestros ojos se volvieron a cruzar, hubo brillo en las mirada, hormigas en el estómago y un vuelco de corazón.

Nos acercamos, sobraba la gente, sólo él y yo. Sin decirnos nada, como sí con la mirada nos lo dijesemos todos, jugamos al cíclope. Su mano me saco del local, deteniéndonos en cada portal antes de llegar a mi casa...

Al despertar, la cama estaba vacía. Simplemente un posit en la nevera: "Lo he pasado muy bien esta noche, un beso", me decía que aquello no había sido un sueño.


domingo, 8 de marzo de 2009

O pasado sempre volve...

Sigo mandando mensaxes a amores pasados, sigo recordando con dor a quen un día quiso desaparecer da miña vida, sigo rememorando momentos felices, regreso a portas que pensei que tiña pechadas, os meus pantasmas volven a mín...

domingo, 4 de enero de 2009

Nuevo aspecto


Año nuevo vida nueva, yo he empezado por el aspecto, me he cortado el pelo y he modificado la apariencia del blog... ¿Qué os parece?

He empezado el año con ganas de cambiar muchas cosas en mi vida, de hacer lo que me apetezca cdo me plazca, aunque sea sola, viendo billetes de avión para perderme en vacaciones, estudiando mucho, viviendo más y besando la vida que sólo hay una, nos vemos al otro lado de la plantalla, gracias por vuestras letras :D

sábado, 3 de enero de 2009

Me has mojado el corazón por un instante...

Donde se acaba mi boca, empezarán tus labios...

Música: "Canción Húmeda" Ivan ferreiro

Nota: Creo que ya sabéis q Ivan es mi debilidad, me gustaba en piratas pero ahora me encanta y a parte es vecino, hay que barrer para casa, jajajajajajajaja.

miércoles, 31 de diciembre de 2008

Besitos...

Alargarnos la sonrisa, sacudirnos la distancia y poder burlar al tiempo...

Tú me sigues abrigando y te marchas caminando...

Y aunque todo ha teminado de hecho todo está empezando...

Son preciosos nuestros besos...

Nota: Pasar una buena noche, reiros mucho y besar más jajajajaja

domingo, 28 de diciembre de 2008

Sin corazón...

Hace años era risueña, alegre, llamaba a todo el mundo, estaba pendiente de todos, tenía mil planes en mente y siempre una sonrisa que regalar en la boca.

Pero el tiempo y las experiencias me están volviendo triste, desganada para todo, sin ganas de llamar a nadie y cuando lo hago no contestan o rechazan mis planes, me siento muy sola…

Con I. volví a sentirme viva, disfrute como una enana mientras estuvimos juntos, el primer chico que presente a mis padres y entra en mi casa. Lo sentía muy especial y como el resto desapareció. Ahora ni siquiera contesta al teléfono. A nadie le había abierto el corazón como a él, ni había dicho lo que a él le dije.
No me arrepiento, pero me duele tanto el corazón que parece que me lo han arrancado de cuajo. Por más que lloro no deja de doler, no dejo de pensar en él. Espero que si no es en esta vida, sea en otra, pero que nos volvamos a cruzar.
Ahora de vacaciones, ya en casa, me doy cuenta que estoy más sola que la una. Todas las amigas han hecho planes con sus respectivas parejas y las que vienen por navidad y están tan solas como yo están apagadas o fuera de cobertura.

Pensaba salir algún día y parece que va a ser misión imposible o hago algo con parejas o me quedo en casa aburrida como una ostra.

Se me está congelando hasta el alma, sigo echándole de menos y por más que lo intento, por más que bese sapos, no son sus labios… Encima de desaparecer me ha dejado su recuerdo grabado a fuego, que no me permite estar con otros sin pensar en él.

Este año que comienza tengo que centrarme a estudiar, hacer ejercicio, intentar ocupar mi tiempo para poder olvidar y que la estancia en mi destino sea más llevadera.

Espero que el 2009 venga cargado de nuevas oportunidades para ser felices, no las dejéis escapar.

sábado, 6 de diciembre de 2008

Triste


Estoy acostumbrada a la lluvia, al frío, a que las olas me batan en la cara, al sonido del viento entre los árboles… y aquí sólo hay nieve. Simplemente nieve y un silencio aterrador. Se me está congelando hasta el alma, sigo echándote de menos y por más que lo intento, por más que bese sapos, no son tus labios…

sábado, 22 de noviembre de 2008

Mirada...


Hace un par de días, concretamente el miercóles este blog cumplía su primer añito, hoy le ha empezado a salir su primer diente...

Comenze por mi necesidad de soltar todo lo que llevo dentro, de expresarme, de escribir, de contar a ojos que no me conocen lo que me pasa, de escapar de mí y de encontarme,...
Últimamente no me apetece escribir tanto como antes, sólo en libretas guardadas para mí, en confidencias conmigo misma... ojos q me conocen me han descubierto y siento que mi libertad no es del todo libre...

sábado, 1 de noviembre de 2008

O Samaín

A noite do 31 de outubro comeza o ano novo celta e a súa festa en honor dos defuntos, marcando a transición do outono ó inverno, nesta noite, un pobo con fondas crenzas relixiosas relacionadas coa inmortalidade da alma, provintes da noite dos tempos, cunha preocupación natural polos queridos defuntos expostos ao frío e á escuridade do inverno, á intemperie e á tristura dos camposantos, buscou, e encontrou un mecanismo de reparación: preparando alimentos e agasallos os parentes vivos, para os parentes mortos, sería posible que as ánimas dos parentes finados voltasen a visitar ás súas familias e ás súas vellas casas para comer nas mesas e para quentarse ao carón do lume da lareira.

O samaín (Samhain en gaélico) é unha festividade de orixe
celta, a máis importante do periodo precristiano. Celebra o comezo do novo ano, que comeza coa estación escura. É tanto unha festa de transición (o paso de un ano a outro) como de apertura ó outro mundo. Existe dende fai 3000 anos nos pobos celtas de Europa, en Galicia, algunhas zonas de Asturias (máis ben relacionado cól mito da Güestia), en Irlanda e distintas zonas de Gran Bretaña.

A antiga festividade céltica do samain foi habitualmente descrita como unha comuñón cos espíritos dos defuntos que, nesta data, terían autorización para camiñar entre os vivos. Abríanse as portas entre este mundo e o máis aló, dándolle á xente a posibilidade de reunirse cos seus antepasados mortos.A festa do samain, a máis importante do período precristián, marcaba para os celtas o comezo dun novo ano. Nesa data prendíanse lumes sagrados frotando pólas de serbal e teixo. Con esta cacharela inicial alimentábanse as lareiras de todas as casas.

Polo samain era costume baleirar nabos de grande tamaño –posteriormente cabazas- para porlles dentro candeas. Varios séculos despois esta tradición –que se mantén aínda en Galicia- ten continuidade nas festas de Halloween, que poderían ter exportado aos Estados Unidos os irlandeses no século XIX e comezos do XX.

viernes, 24 de octubre de 2008

Frío, empeza a chegar o frío




Aínssss sinto moito frío, non vos quero contar cando chegue a neve.




viernes, 4 de julio de 2008

No estés triste



No estes triste - Manolo Garcia



Para todos y todas los que estéis tristes ( y para los que estáis radiantes de felicidad también) os mando un guiño y mi sonrisa, sobre todo y con mucho cariño para Ardid que termina hoy los exámens un besiño preciosa. Y para los que estamos todavía con exámenes, a estudiar! :(

(Nota: sí esa foto es un recorte de mi cara)

Música: "No estés triste" Manolo García.

jueves, 19 de junio de 2008

Non todo é o que parece amigo...










A miña prefe e a de Quero Xamón! pero non a atopo, que recordos de infancia jajajajaja.

jueves, 13 de marzo de 2008

As veces..., pero sempre eu

As veces teño medo e outras veces son moi valente, as veces son demasiado tímida e outras veces moi descarada, as veces estou chamando a todas horas e outras veces desaparezo do mapa, as veces río e outras choro, as veces son moi cabezona e outras veces déixome levar, as veces toco o ceo cas mans e outras veces estou metida nun burato profundo, as veces son alegre e outras veces moi triste, a veces son cariñosa e outras veces un toxiño, as veces decidida e as veces insegura, as veces gústame estar con xente e outras veces gústame a soidade, as veces soño e outras veces esperto, as veces moi faladora e as veces calada, as veces mimosa e outras veces fría, as veces fráxil e as veces forte, as veces necesito abrazos, moitas veces, as veces bicho e as veces boa, as veces indecisa e as veces con pé firme, as veces non quero saír da casa e outras veces afógome nela, as veces parva e as veces lista, as veces seria as veces alegre, complexa e desconfiada para quen non me coñece, inaccesible para quen non teña as chaves.

domingo, 17 de febrero de 2008

Carta ao meu corazón


Toc! toc! pódese? fai días que non te vexo, nin te sinto, cómo te atopas?.